
Ника наскоро ќе наполнеше четири години и имаше голема желба – да стане вистинска принцеза. Сакаше прекрасни фустани, блескави круни и замоци од бајки. Нејзината сестричка Лена, на шест години, беше нежна балерина што танцуваше лесно како пеперутка. Едно утро, девојчињата си играа во собата и замислуваа чудесни приказни. „Еден ден ќе бидам вистинска принцеза!“, извика Ника, вртејќи се среќно низ собата.

Одеднаш, на прозорецот слета мала златна пеперутка. На нејзините крилја имаше ситно писмо. Ника внимателно го зеде писмото и го прочита гласно. „Драги Ника и Лена, ве поканувам во Волшебниот замок, каде што се исполнуваат најубавите желби!“ Лена плесна со рацете од радост. „Ова е вистинска магија!“, рече таа насмеана.

Пред нозете на девојчињата се појави светкава патека од ѕвезди. Таа водеше кон огромен замок со розови кули и сребрени ѕвезди на покривите. Вратите на замокот беа украсени со шарени цвеќиња што мирисаа слатко. „Да одиме!“, рече Ника, фаќајќи ја Лена за рака. Двете потрчаа по патеката, смеејќи се од возбуда.

На влезот на замокот ги пречека добра кралица со светла облека и топла насмевка. „Добредојдовте, принцези!“, рече таа нежно. Ника и Лена се поклонија учтиво, восхитени од убавината на замокот. „Но, за да ја откриете најголемата магија, треба да ми помогнете“, додаде кралицата загадочно.

Кралицата ги поведе девојчињата низ градината полна со цветни патеки. „Во оваа градина живее мала принцеза која ја изгубила својата насмевка“, објасни таа. „Ако ѝ ја вратите радоста, ќе ја најдете вистинската магија.“ Ника и Лена се погледнаа решително. „Ќе ѝ помогнеме!“, рекоа тие во еден глас.

Меѓу розите седеше мала принцеза со наведната глава и тажни очи. Таа не се смееше, иако околу неа пееја птици. Ника се приближи полека и седна покрај неа. „Зошто си тажна?“, праша нежно Ника, гледајќи ја со сочувство.

Малата принцеза крена поглед и прошепоти дека се чувствува сама и незабележана. Ника веднаш ја прегрна цврсто. „Ти си многу убава и посебна“, ѝ рече таа искрено. Принцезата се насмевна слабо, но нејзините очи сè уште беа тажни. Нешто уште требаше да се случи.

Гледајќи ја тажната принцеза, Лена стана на прсти. „Ќе ти покажам нешто посебно“, рече таа насмеана. Раширените раце и лесните чекори ја најавија магијата на танцот. Малата принцеза ја следеше со радознавост, а градината стивна во очекување.

Лена заигра нежен балетски танц, лесна како пеперутка во ветрот. Нејзините движења беа толку убави што цвеќињата почнаа да се нишаат во ритам. Ника плескаше со рацете, воодушевена од сестра си. Малата принцеза почна тивко да се смее, гледајќи го волшебниот танц.

Одеднаш, малата принцеза прсна во весел смеа и скокна да танцува заедно со Лена. Градината засвети со илјадници светлечки боички. Птиците запеаја погласно, а цвеќињата се нишаа од радост. „Успеавме!“, извика Ника, гушкајќи ги двете девојчиња.

Кралицата се врати насмеана, гледајќи ја светлата градина. „Ти ја врати насмевката со твоето добро срце“, му рече на Ника. Таа ѝ подари блескава златна круна, украсена со мали ѕвезди. Ника ја стави круната на главата и се почувствува како вистинска принцеза.

Потоа кралицата се сврте кон Лена. „Твојот танц донесе радост во цел замок“, рече таа со восхит. Му подари пар балетски чевлички што светкаа како ѕвезди на ноќно небо. Лена ги облече веднаш и направи неколку чекори, преполна со среќа.

Кралицата ги собра двете сестри блиску до себе. „Вистинската магија не е само во круните и фустаните“, рече таа мудро. „Таа е во добрината, љубовта и радоста што им ги подарувате на другите.“ Ника и Лена кимнаа, разбирајќи ја лекцијата длабоко во срцата.

Кога се вратија дома, Ника ја стави круната на главата и извика: „Јас сум принцезата Ника!“ „А ти си мојата најубава балерина, Лена!“, додаде таа насмеана. Лена ја прегрна цврсто и двете заиграа низ собата. Така, на својот четврти роденден, Ника научи дека најубавата бајка е љубовта меѓу сестрите.