Во едно мало место живееше девојче по име Лина, со долга руса коса и насмевка полна среќа. Наскоро ќе наполнеше три години. Но Лина имаше уште една голема љубов - Месечината на небото. Секоја вечер, пред спиење, таа трчаше до прозорецот, гледаше нагоре и ѝ праќаше бакнежи. „Месечинке, ти си најубава на целото небо!“, велеше радосно. Месечината секогаш светеше посилно кога ја гледаше Лина, како да ѝ одговара со насмевка.

Секоја вечер истиот ритуал се повторуваше. Лина облечена во пижама со ѕвездички, ја земаше својата плишана играчка зајаче и застануваше крај прозорецот. „Добра вечер, Месечинке! Те сакам многу!“, шепотеше таа нежно. Месечината, сребрена и тркалезна, трепкаше со своите златни зраци како да ѝ намигнува. Потоа, Лина легнуваше во своето мало креветче, го прегрнуваше зајачето, и заспиваше со насмевка, сонувајќи дека еден ден ќе оди таму горе, во небото, за да се игра со Месечината.

Една ноќ, додека Лина гледаше низ прозорецот, Месечината одеднаш силно засветка. Златна светлина се спушти од небото право до нејзиниот прозорец. Пред очите на Лина, се појави мала светкава скала, направена од ѕвездена прашина. „Лина, дојди! Те чека една волшебна авантура!“, нежно прошепоти Месечината со мазен, топол глас. Срцето на Лина затропа од возбуда. Таа не се двоумеше ни момент - сакаше да види што ја чека горе, меѓу ѕвездите.

Лина ја зеде својата омилена пижама веќе облечена, го грабна зајачето под мишка и чекор по чекор се искачи по светкавата скала. Скалата трепереше под нејзините стапала, но таа не се плашеше. Кога стигна до врвот, одеднаш се најде на мек, бел облак што пловеше високо над куќите на нејзиното место. Ветрето нежно ја галеше косата, а долу градот изгледаше како мало светкаво ќебе. „Леле, колку е убаво!“, извика Лина воодушевено.

Месечината, светла и насмеана, се приближи поблиску до облакот. „Добредојде во моето волшебно царство, мала Лина!“, рече таа со топол глас. Наоколу, ѕвездите танцуваа во кругови, облаците беа меки како перничиња, а малечки светулки ја осветлуваа патеката пред нив. Лина плескаше со рацете од радост. „Можам ли да истражувам?“, праша таа нетрпеливо. „Можеш, мало мое пријателче, но биди внимателна“, одговори Месечината со насмевка.

Лина трчаше по патеката од ѕвездена прашина, смеејќи се гласно. Со секој чекор, под нејзините стапала светкаа мали искри во сини и виолетови бои. Таа се лизгаше по мекиот облак, се тркалаше и ги бројаше светулките што летаа околу неа. Зајачето во нејзините раце исто така изгледаше среќно, со мали искри во очите. „Ова е најдобрата ноќ од мојот живот!“, извика Лина кон небото, додека Месечината нежно се смешкаше гледајќи ја нејзината радост.

Наеднаш, среде сета забава, Лина слушна тивко липање зад еден облак. Таа застана и внимателно се приближи, љубопитна да види што се случува. Зад облакот седеше мала ѕвездичка, свиткана и тажна, со образи мокри од солзи. Нејзината светлина трепереше слабо, наместо да сјае силно како другите ѕвезди. „Зошто плачеш, мала ѕвездичке?“, праша Лина нежно, клекнувајќи до неа со грижа во гласот.

Ѕвездичката ги крена своите мали светкави очи и погледна во Лина. „Се изгубив од моите другарчиња кога игравме криенка меѓу облаците“, рече таа со трепкав глас. „Сега не можам да го најдам патот назад до нашето ѕвездено катче на небото.“ Солзите продолжија да ѝ течат по светкавото лице. Лина нежно ја прегрна ѕвездичката, чувствувајќи топлина иако таа беше направена од светлина. „Не грижи се, ќе ти помогнам да ги најдеш!“, рече таа храбро.

Лина ја зеде ѕвездичката во раце и тргна по патеката преку облаците. Месечината ги осветлуваше со своите златни зраци, покажувајќи им го патот. Но наскоро стигнаа до голем темен облак кој им го преградуваше патот. „Облакот е премногу голем, не можеме да поминеме!“, рече ѕвездичката вознемирено. Лина размисли малку, а потоа се насмевна. „Можеби можеме да поминеме преку него, ако сме храбри заедно!“, рече таа, фаќајќи ја цврсто за рака малата ѕвездичка.

Месечината, гледајќи ги нивните грижи, испрати топол, златен зрак право кон темниот облак. Облакот полека се раздвои, отворајќи им светла патека. „Храброста и пријателството секогаш го наоѓаат патот“, рече Месечината со мудар глас. Лина и ѕвездичката, држејќи се за раце, поминаа низ отворот насмеани. Зад облакот, во далечина, тие забележаа светкава група мали ѕвезди кои трчаа наоколу, барајќи ја нивната изгубена другарка. Срцето на ѕвездичката затропа од надеж.

Додека се приближуваа, ѕвездичката почна да слуша познати гласови како ја викаат по име. „Таму се! Тоа се моите другарчиња!“, извика таа возбудено, скокајќи во прегратките на Лина. Групата мали ѕвезди ја забележаа и веднаш дотрчаа кон нив, светкајќи од радост. „Те бараме насекаде!“, рекоа тие в хор. Лина се насмеа гледајќи ја среќата на малата ѕвездичка, чувствувајќи топлина во срцето затоа што помогна на нов пријател да ги најде своите.

Малите ѕвезди ја опкружија својата изгубена другарка, прегрнувајќи ја со светкави раце полни со радост. Тие заедно танцуваа во кругови, светкајќи во сите бои на виножитото. Ѕвездичката се сврте кон Лина со благодарен поглед. „Благодарам што ми помогна, мала Лина! Без тебе ќе бев уште изгубена“, рече таа нежно. Лина ѝ се поклони шеговито. „Секогаш ќе ти помогнам, пријателке!“, одговори таа, а потоа сите заедно продолжија да играат под светлината на Месечината.

Месечината нежно се приближи до Лина. „Драга моја, веќе е доцна, време е да се вратиш дома и да заспиеш“, рече таа со топол глас. Лина погледна тажно, но знаеше дека е вистина. Ѕвездичката и нејзините другарчиња ѝ помавнаа за збогум, светкајќи сите заедно како салут. „Ќе се вратам ли некогаш овде?“, праша Лина со надеж во очите. „Секогаш кога ќе ме погледнеш низ прозорецот, јас ќе бидам тука за тебе“, одговори Месечината со насмевка.

Светкавата скала повторно се појави, а Лина полека слезе назад кон својот прозорец, стискајќи го зајачето цврсто. Штом стапна во својата соба, скалата исчезна во тивка светлина. Таа легна во своето креветче, среќна и исполнета. Низ прозорецот, Месечината ѝ намигна за лека ноќ. „Добра ноќ, Месечинке! Те сакам многу, и ти благодарам за најубавата авантура!“, прошепоти Лина пред да заспие со насмевка на лицето, сонувајќи нови ѕвездени пријателства.